خاطرات مامانی قسمت دوم

سلام من ماماني هستم و مي خوام قسمت دوم خاطراتمونو كه با تولد شما آغاز شد رو تعريف كنم
.gif)
الينا خانم در روز پنجشنبه يكم ديماه سال 1390 در ساعت هفت و نيم صبح در بيمارستان مهرگان توسط دكتر احمدي بدنيا آمد.
وزنه موقع تولد 2/5 و قد 48/5
![]()
دكتر احمدي گفتن الينا خانوم 14 دي به دنيا مي آيد ولي خانم عجله داشت و دوهفته زودتر به دنيا اومد، قربونش برم بابا كمال به همراه خاله فرشته و مامان جون ها ساعت 5/30 صبح با ما اومدن بيمارستان، ساعت 6 رفتيم داخل زايشگاه و ساعت 7 بردنمون توي اتاق عمل و الينا خانم ساعت 7/30 به دنيا اومد، من در ريكاوري مدام از همه مي پرسيدم بچه من دختر بود يا پسر چون سونوگرافي 95 درصد گفته بود كه دختره، يكي از پرستاران خدا خيرش بده گفت مريض دكتر احمدي بودي گفتم بله گفت يه دختر چشم سبزه سفيده نازگلي بدنيا آوردي بعدش ديگه نفهميدم چون از درد بيهوش شدم وقتي به هوش آمدم در راهرو بوديم كه به سمت بخش زنان بردنم و مدام سراغ الينا را مي گرفتم ساعت 11 بود كه الينا خانم رو به باباش تحويل دادن و آوردنش توي بخش پيش من واقعاً دخمرم نازگله همه خير بچه هاشونو ببينن ما هم همينطور خلاصه سرتونو درد نيارم خاله ندا و عمو مسعود و خاله مريم و پوريا جون و دايي محمد و الهه جون و نيوشا خانم دختر خاله الينا جون اولين كساني بودند كه آمدند بيمارستان ديدنمون ممنون از همشون مارو يه روز تو بيمارستان نگه داشتن و بعد خاله فرشته و عمو عباس و نيوشا جون و ماما جون طيبه و بابا كمال ما رو به خونه بابا جون منوچهر بردن و يه مدتي اونجا مونديم كه خيلي زحمت مامان جون فرنگيس داديم و بعد اومديم به خونه خودمون، روزهاي خوب ولي سخت براي من كه اولين تجربه ام بود، بود؟!.... ولي خدارو شكر دخمري الآن يكساله شده براي خودش خانمي شده باز هم خدارو شكر كه كمكمون كرد، راستي از همه مهمتر الينا موقع تولد زردي و گرمي و سردي و يخي و خلاصه هيچ مريضي اي نداشت.
.gif)

الينا خانمو روز دوم تولدش برديم حمام روز سوم آسد احمد و خاله جون، آقا دائي و خانواده و خانم كردگاري همسايه مامان جون فرنگيس اينا اومدن ديدنمون و روز چهارم، صبح كه بيدار شدم ديدم ناف الينا خانم افتاده اولش خيلي ترسيدم چون اولين بارم بود مي ديدم ولي بعد كه مامان جون فرنگيس اومد گفتن خدارو شكر نافشم افتاد فسقلي، ساعت 11 صبح بود كه خانم غفراني اومدن و روز هفتم زن عمو داريوش و دخترشون و مامان بزرگ ايران اومدن البته شايان ذكر است كه پدر جون رضا و مامان جون طيبه و عمو ها و خاله ها و دايي و زن دايي و نيوشا جون هر روز به ديدنمون مي يومدن روز دهم بابا كمال با اصرار من اومد و من و الينا خانوم رو آورد خونه چون خيلي دلم براي خونه تنگ شده بود، وقتي آمديم خونه همه براي ديدنمون آمدن (مامان بزرگ فاطمه، دايي فرهاد و خانواده، خاله فرزانه و خانواده، دايي فرشاد و خانواده، دايي اكبر و خانواده به همراه خاله ملوك و خانواده، دايي جون و خانواده، دختر بزرگشون به همراه خانواده، ليلا خانم و خانواده، عصمت خانم به همراه شوهرشون و دوستانم خانم شريعت و خانم سرورنژاد، شهلا جون و دخترش) همگي شرمندمون كردن انشاءا. بتونيم جبران كنيم
.gif)


خاطرات مامانی قسمت دوم
